همراه ما باشید

کاوش گزارش می‌دهد؛

دوقطبی جدید پایداری‌ها این بار علیه قالیباف

دوقطبی جدید پایداری‌ها این بار علیه قالیباف

در حالی که پایداری‌ها در حال دامن زدن به دوقطبی جدیدی میان خود و شورای ائتلاف نیروهای انقلاب با هدایت قالیباف هستند، به نظر می‌رسد که آنها برنامه منسجمی برای زمین‌گیر شهردار اسبق تهران در هر یک مراحل ممکن دارند.

به گزارش پایگاه خبری کاوش، پایداری راه خود را می‌رود و گوشش هم به حرف هیچ کس بدهکار نیست. آنها سرسختانه وارد نبرد با قالیباف شده‌اند و کوچکترین انعطافی نیز از خود نشان نمی‌دهند. حتی وساطت زعمای قوم اصولگرا نیز گرهی از این کار فروبسته نگشوده و به نظر می‌رسد که تا روز انتخابات تضاد پایداری و شورای ائتلاف به اوج خود رسیده و دوقطبی شدیدی درون جریان اصولگرایی ایجاد کند.

 این نخستین بار نیست که پایداری‌ها سر ناسازگاری گذاشتنه‌اند. در مجلس نهم نیز همین بازی را با لاریجانی و باهنر و در پی آنها با حدادعادل و ... آغاز کرده و آنقدر به بدنه اصلی اصولگرایان فشار آوردند که راه خود را از لاریجانی جدا کرد. بسیاری از تحلیل‌گران جناح راست بر این باورند که جدایی کسانی چون لاریجانی ضربه سنگینی بر توانایی سیاست‌ورزی و  وزن سیاسی اصولگرایان وارد کرد و یکی از دلایل شکست این جریان در انتخابات مجلس دهم نیز همین تلاش برای جلب رضایت پایدرای‌ها بود.

اما گویی اشتهای پایداری‌ها  که به تعبیر «ناصر ایمانی» یک میکروفون بزرگ هستند سیری ناپذیر است. آنها هر بار کسی را برگزیده،  به  نابودی آن کمر می‌بندند و این بار قرعه به نام قالیباف افتاده است. با شرایط موجود جبهه پایداری همچون خاری درگلوست که نه می‌توان بیرونش کشید و نه فروخورد. در واقع تلاش برای جلب رضایت آنها موجب حذف شمار بسیاری از نیروهای شاخص شورای ائتلاف می‌شود و جدایی از آنها نیز امکان تقسیم و شکستن رای اصولگرایان را فراهم می‌آورد و حتی می تواند در انتخاب یک رئیس مجلس قدرتمند نیز اثر منفی بگذارد.

هرچند برخی از تحلیل‌گران اصولگرا جدایی از جبهه پایداری را بسیار بهتر از باج دادن و مدارا با آنها دانسته و معتقند که اصولگرایان هرچه با پایداری‌ها از در سازش درآیند زیان سنگین‌تری متحمل خواهند شد، اما این مساله در شرایطی درست است که ادعای این کارشناسان درباره ظرفیت پایین پایداری‌ها برای جذب آرای عمومی درست باشد، که البته تا امروز هیچ داده و اطلاعات رسمی در این زمینه به دست نیامده و مشخص نیست که چنین برآوردی از ظرفیت این جبهه مبتنی بر واقعیت است یا نه.

شاید به همین دلیل است، که با وجود همه بی مهری‌ها، رایزنی شورای ائتلاف با احمدی‌نژاد و آیت‌الله مصباح‌یزدی برای راضی کردن مخالفان به همراهی، همچنان ادامه دارد. در واقع اگر قالیباف به عنوان رای نخست تهران به مجلس نرود، وضعیت پیچیده خواهد شد و مساله دیگری که پایداری‌ها ظاهراً به دنبال آن هستند، ایجاد همین وضعیت است. احتمال دارد که پایداری تلاش دامنه داری را برای ریزش رای قالیباف داشته باشد تا به این ترتیب ورودش به مجلس، آنچه را می‌خواهد برایش به ارمغان نیاورد.

سردار  پیشینه‌ای در مجلس و نمایندگی ندارد و ریشه‌‎ای در پارلمان ندوانیده است، از این رو باید برای رسیدن به ریاست مجلس گام نخست را بسیار استوار بردارد که همان حائز شدن رتبه نخست آرای تهران است و پایداری‌ها از این موضوع به خوبی آگاهند، پس هرچه در توان دارند برای ریزش آرای او به کار خواهند گرفت.

حتی اگر قالیباف برای این مشکل هم چاره‌ای بیاندیشد، بازهم دردسر به پایان نخواهد رسید. جبهه پایداری با توجه به تجربه‌ای که از دوره‌های پیشین مجلس اندوخته است، فشاری همه‌جانبه را در انتخابات ریاست مجلس  علیه قالیباف به کار گرفته و تلاش خواهد کرد که راه او را در پله‌های هیئت رئیسه سد کند. باید پذیرفت که این جبهه به خوبی از پس چنین کارهایی برمی‌آید.

افزون بر این می‌توان گفت که پایداری‌ها حتی برای پس از ریاست مجلس قالیباف نیز نقشه‌هایی دارند، به معنی که اگر هیچ یک از تلاش‌هایشان برای متوقف کردن سردار در رسیدن به ریاست مجلس اثربخش نبود، دست کم در مدیریت وی بر مجلس اختلال ایجاد کرده و جلو پیشرفت‌های بیشتر وی که می‌تواند رسیدن به ریاست‌جمهوری باشد را بگیرند. در این زمینه با تکیه بر ویژگی اصلی پایداری‌ها که همانا ایجاد هیاهو و کوه ساختن از کاه و برهم زدن نظم است، چنین چیزی چندان دور از دسترس به نظر نمی‌رسد.

به کوتاه سخن راهبرد پایداری زمین‌گیر کردن قالیباف در هر مرحله ممکن است. نخست در زمان انتخابات، پس از در زمان برگزیدن رئیس مجلس و اگر هیچ یک کارگر نیافتاد او را روی صندلی ریاست زمین‌گیر خواهند کرد. سردار باید آماده دفاع چندلایه پایداری باشد.

درباره نویسنده

ثبت دیدگاه