همراه ما باشید

کاوش بررسی می‌کند؛

مصائب و برکات سرلیستی قالیباف برای اصولگرایان

مصائب و برکات سرلیستی قالیباف برای اصولگرایان

پس از قطعی شدن نسبی حضور شهردار اسبق تهران در انتخابات مجلس، روشن است که وی برای سرلیستی اصولگرایان در تهران و در پی آن ریاست مجلس خیز برداشته است، اما آیا این راه بدون هیچ مانعی طی خواهد شد؟

به گزارش پایگاه خبری کاوش، اخبار گویای آن است، که حضور «محمدباقر قالیباف» در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، از اما و اگر و شک و تردید گذشته و به قطعیت رسیده است. ظاهرا شورای وحدت موفق شده است که شهردار اسبق تهران را به حضور در انتخابات مجلس راضی کند.

 

مخالفان و موافقان سردار

 

اما برای کسی که فرماندهی نیروی انتظامی، شهرداری تهران و دو و نیم! دوره حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری تنها بخشی از مسئولیت‌ها و سوابق وی به شمار می‌رود، شرکت در انتخابات مجلس به عنوان یک نامزد عادی و همچنین حضور در مجلس به عنوان یک نماینده ساده، چندان دندان‌گیر نخواهد و به احتمال بسیار بالا باید قول‎های دیگری از شورای وحدت گرفته باشد.

بی تردید حضور قالیباف در این صحنه، آن هم به عنوان سرلیست اصولگرایان و گزینه ریاست مجلس، چندان هم آسان نبوده  و با موانع و مخالفت‌ و موافقت‌های بسیاری همراه است. هرچند کسانی مانند احمد توکلی و مرتضی طلایی و نقوی حسینی که از هم‌فکران و همراهان قالیباف هستند، نامزدی وی را رخدادی خجسته به شمار آورده و حتی جامه ریاست مجلس اینده را نیز بر تن او اندازه می‌کنند، اما این حضور مخالفانی نیز دارد. از جبهه پایداری که مخالف دیرین قالیباف است و اکنون نیز به صورت سربسته و از تایید وی سرباز می‌زند، گرفته تا نخبگان اصولگرایی مانند ابراهیم فیاض که معتقد است که کارنامه قالیباف برای وی رای‌آوری داشت، این اتفاق در همان سال 92 و در انتخابات ریاست جمهوری می‌افتاد.

این نمونه‌ها و بسیاری موارد دیگر نشان می‌دهد که قالیباف در جریان اصولگرایی هم دوستان بسیاری دارد و هم دشمنان پرشمار که هر دو طرف نیز بر عقیده خود استوارند.

 

قالیباف بهترین گزینه اصولگرایان

 

به هر روی نمی‌توان انکار کرد که در شرایط کنونی اقتصادی کشور و وضعیتی شهر تهران هم‌اکنون با آن دست به گریبان است، قالیباف می‌تواند اقبال عمومی را به سوی جلب کرده و در قامت یک تکنوکرات توانمند با کارنامه‌ای قابل قبول در نیروی انتظامی و شهرداری تهران ظاهر شود و با سرلیستی خود به اصولگرایان اعتبار بخشیده و آرایشان را افزایش دهد.

در واقع جدا از اینکه  کارنامه قالیباف از دید تخصصی چگونه است، می‌توان گفت که عموم مردم تهران که گرایش سیاسی مشخص و ثابتی ندارند، با دید بدی به او نگاه نمی‌کنند و وی را نه یک اصولگرا که مدیری توانمند و مفید برای شهر تهران می‌دانند، که همین مساله به تنهایی امتیاز بزرگی برای قالیباف و اصولگرایان به شمار می‌آید.

 

چرا سردار رای نخست تهرانی نبود؟

 

 از سوی دیگر نباید این را نادیده گرفت که قالیباف هیچگاه گزینه نخست تهرانی‌ها نبوده است. البته شاید این بار شرایط متفاوت از گذشته باشد، لیکن درباره چرایی این واقعیت باید گفت، که بسیاری عملکردهای شهردار تهران به صورت همزمان مورد رد و تایید است. برای نمونه هنوز هم در مورد کارایی پل صدر که با هزینه گزافی ساخته شد، میان شهروندان تهرانی اختلاف هست یا هرچند اتوبان امام علی (ع) توسط قالیباف تکمیل شد، اما تهرانی‌هایی که در مسیر این بزرگراه ساکن بودند، بر این باورند که حقشان ضایع شده است. حتی فروش تراکم و مدیریت پسماند شهری نیز از این قاعده مستثنی نبوده و بر سر درست یا نادرستی‌شان اختلاف جدی وجود دارد.

 

چالش بازی رو در رو برای ریاست مجلس

 

مشکل دیگر قالیباف این است، که چون وی خواه‌ناخواه از آغاز راه با داعیه ریاست مجلس وارد میدان شده است، در همین گام‌های نخست با مانع روبرو خواهد شد. اکنون دیگر رقبای قالبیاف می‌دانند که وی چه هدفی را دنبال می‌کند و به همین دلیل تلاش خود را برای سد کردن راه وی، چه در جریان انتخابات و چه پس از ورود به مجلس به کار خواهند گرفتند.

اهمیت این موضوع به نگاه به موارد مشابه روشن می‌شود. هنگامی که علی لاریجانی از شهر قم به عنوان نماینده وارد مجلس شد، کسی به او توجهی نداشت. همه بخت نخست و بی‌رقیب ریاست را حداد عادل می‌پنداشتند و لاریجانی تنها یک نماینده ساده به شمار می‌رفت. اما دیدند که وی چگونه با آرامش و به صورت تدریجی جایگاه خود را درمجلس محکم کرد و سپس پله‌های جایگاه هیئت رئیسه را تا تکیه زدن به صندلی ریاست، یک به یک بالا رفت تا 3 دوره پیاپی با ترکیب‌های کاملا متضاد این جایگاه را حفظ کند.

اما در مورد قالیباف همه و از جمله خود لاریجانی نسبت به اهداف سردار آگاهی دارند و برای سد کردن راه وی دست به کار خواهند شد. روی هم رفته اگرچه شهردار اسبق تهران نسبت به دیگر گزینه‌های اصولگرایان بخت بیشتری در انتخابات مجلس خواهد داشت، اما این مسیر برای او هم عاری از مانع و دشواری نخواهد بود. حال باید دید که آیا وی فکری برای این چالش‌ها کرده است یا خیر؟

درباره نویسنده

علیرضا حسینی مشاهده تمام مطالب

ثبت دیدگاه